ahmet erhan

78 kuşağının en hüzünlü şairi olarak tanımlanan .8 şubat 1958'de ankara'da dünyaya geldi. mersin'li bir ailenin, dört kızın ardından doğan beşinci çocuğudur.

yüreğimi bir kalkan bilip sokaklara çıktım
kahvelerde oturdum çocuklarla konuştum

sıkıldım, dertlendim, sevgilimle buluştum
bu gün de ölmedim anne.

kapalıydı kapılar, perdeler örtük

silah sesleri uzakta boğuk boğuk
bir yüzüm ayrılığa, bir yüzüm hayata dönük

bu gün de ölmedim anne.

üstüme bir silah doğruldu sandım

rüzgar, beline dolandığında bir dalın

korktum, güldüm, kendime kızdım
bu gün de ölmedim anne.

bana böylesi garip duygular
bilmem niye gelir, nereye gider?

döndüm işte; acı,yüreğimden beynime sızar
bu gün de ölmedim anne.
"yine de oğlum iyi bak, adama benzer baban
kirlenmemek için kendini alkolde saklar
şu godoş dünyaya şu kazığı çaktık madem
kişne sen de kendince, anlayan anlar tesbih bende koptu, elim sendedir"