anadolu'dan beşiktaş'ı sevmek

anadoludan beşiktaşı sevmek hayeller kurmak ah ulan kapalıda bı maç izleseydım demek , mabedde izlenecek bir maç için günler hatta haftalar önceden hazırlanmak ve otobüsle yola çıkarkenki heyecan çok güzel duygudur. istanbul tayfası elindeki nimetin değerini bilmeli . dünyanın her neresinden olursa olsun kalbinde beşiktaş aşkını yaşatan herkese selamlar .
(bkz: istanbul'dan liverpool'u sevmek)

sizi çok iyi anlıyorum anadolu kartalları.
sevmeye engel değil mesafeler !
hele bir de bulunduğunuz ilin takımı, süper ligde ise, o takımın taraftarları sizin sevdanızı düşman bellemiş ise, hepten zor, hepten acılı bir durumdur
eğer o anadolu şehri süper ligde ise o beşiktaşlının senede bir gün de olsa beşiktaşıyla buluşma şansı vardır. ama inönü tribünlerini her gördüğünde bir ah çekilmesi kaçınılmazdır.
uzak mesafe ilişkisi gibidir. ama yine de sevilir.
herkes şehrinin takımını tutarken zordur başka bi şehirde takım sevebilmek...zordur sevgili hasretiyle yanıp tutuşmak onu görebilmek için gün saymak,şafak beklemek...zordur şehrinin taraftarlarına karşı başın dik durabilmek,sana kahpe bizans deseler bile içine sindirebilmek...zordur uzaklarda itin kopuğun arasında ''üç hece sekiz harfi'' haykırmak,zordur semtsiz,stadsız yaşamak...zordur siyahla beyazla bezenmiş koskoca caddelerde yürüyememek,zordur özlem duymak...ama gururdur anadolu da olmak,anadolu da beşiktaşı sevebilmek...