az

okudugum ilk hakan günday kitabidir, tavsiyedir bazi bölümleri oldukca carpici olan kitap
hakan günday'ın son kitabı. henüz çift dikiş yapamadım. ancak hakan günday'ı hatim edenler bilir. güzel olduğu kadar, okuyucu beğensin diye de kaleme aldığı bir kitaptır. olduğu kadar sevebildik. eski hakan günday'ı özledik.
-- spoiler--

diyebilirsin ki, bir insanı, fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin? haklısın. belki de çok az.

o zaman şöyle demeliyim: seni az tanıyorum. az...

sen de fark ettin mi? az dediğin, küçücük bir kelime. sadece a ve z.
sadece iki harf. ama aralarında koca bir alfabe var.

o alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime ve yüzbinlerce cümle var. sana söylemek isteyip de yazamadığım sözler bile o iki harfin arasında.

biri başlangıç, diğeri son. ama sanki birbirleri için yaratılmışlar.

yan yana gelip de birlikte okunmak için. aralarındaki her harfi teker teker aşıp birbirlerine kavuşmuş gibiler.

senin ve benim gibi...

-- spoiler--