eski dostla geçmişi yad etmek

insanı hem mutlu eden hem de üzen bir durum. nerede o eski günler dedirtir insana. ama kadim dostunun varlığını bilmek bile yeterince güzeldir.
iki duble rakı eşliğinde insanı uzaklara götürecek, götürdüğü yerden de uzun süere döndürmeyecek durumdur
günlük hayat akışına nostaljik vtr girmek.ama arkadaş, sırf benim başıma mı geliyor bilmem ama, geçmiş yad edilirken hep benim böyle, madara olduğum, maymuna döndüğüm hatıralar özenle hatırlanır, yüzüme vurulur; bi de vohah muhah diye gülünür yüzüme karşı ki...tövbe tanrım