insanın babasıyla maça gitmesi

asla yapamadığım * muhtemelen de asla bir daha yapamayacağım eylem. * * *
büyük ihtimalle çocuk için ilk gidilen maç.
içimde ukte kalan eylem.. baba farklı takım mensubu olunca asla gerçekleşmez..hatta yıldırma çabaları vardır..
tribünde gördüğümde imrenmiyor değilim sözlük,çok kıskanıyorum..
öyle insanları gördüğümde keşke benimde babam beşiktaşlı olsa diye iç geçirdiğim an. 'maça giden kız' a köstek olan babaya içinden isyan edesi gelen kişilik. (bkz: sanki seni beşiktaş kurtaracak)
baba olduğumda omuzlarımdan sarkan iki bacak ve sürekli bana birşeyler soracak bir ufaklık ile yapacağim iş.
aramzıda ki kimi yazarların bırakın maça gitmeyi, deplasmana bile gitmişliği odluğundan kendilerinden yorum beklediğimiz başlık

(bkz: cici baba)
özenilecek durumdur sözlük bir kere gittiniz mi tadına doyamıyorsunuz hep gitmek istiyorsunuz ancak bilmiyorsunuz ki bir kere bile gitmek ne güzel şey.
babam gs olmasına rağmen en çok isteğim şeylerden biri idi babam'la maça gitmek ne yazikki hastalandı ilk işim iyleştiğinde babam ile maça gitmek...
babam inönünün o atmosferi gördüğünde yaşadığında artık ne var bu maçlarda neden gidiyorsun dediğini hatırlamak şimdi anladınmı baba neden demek...
kendimi bildim bileli babamla gerçekleştirdiğimiz en güzel şeylerden biri..baba kartalla önce semte uğrayıp demlenmek, sonra dolmabahçeden sarmaş dolaş kolkola şarkılar tezahuratlar eşliğinde stada gelmek ve maç boyu kimi zaman hüznü kimi zaman sevinci coşkuyu beraber yaşamak.tarifi imkansız bir duygu bu.hele birde galip gelmişsek kabataştan bindiğimiz üsküdar motorunda dönüş yolunda zafer sarhoşluğunu doyasıya birlikte yaşamak...çok şanslıyım çokkkk
yanında yıkılmaz dağ olacak, önünde de beşiktaşın top oynayacak olduğu durum. baba olsan ayrı haz, evlat olsan ayrı
hatırama kazınmış olan anıdır. hayatımda ilk defa küfür duymuş, babama tek tek hepsini sormuştum, açıklayamayışını beni maçı izlemeye yöneltişini hatırlıyorum. bursa maçıydı. hayatıma küfrü sokan maçtı.
beşiktaşlı olduğumu hissettiğim maçtı. daha ilkokula bile gitmiyordum ki babamın elimden tutup beni o tribünlere soktuğu anı hatırlıyorum. kimle oynadık, skor neydi hatırlamıyorum. hatırladığım elimde ki beşiktaş bayrağını iki defa denize düşürüp babamın üç kere bayrak almasına neden olduğum ve tribünde ki siyah - beyaz tezahürat o kadar.

gittiğim maçlar arasına manevi değeri en yüksek olan maçtır
eğer ki bir aksilik çıkmaz ve kısmet olur ise babamın elinden tutup mersin idman yurdu maçına götürerek gerçekleştireceğim eylemdir. içimi tarifsiz bir mutluluk kaplar sözlük *
kişinin babasından farklı takım tutmasından dolayı tadamayacağı duygudur.
tabi birisi büyüklük yapıp diğerinin tuttuğu takımın stadına girecek olsa da aynı zevki vermeyendir.baba fenerli oğlu beşiktaşlı ise son derece zordur gerçekleşme ihtimali.
kızın beşiktaşlı babasının fenerli olduğu sürece gerçekleşmeyecek olan durum.
hayatında hiç galatasaray maçına gitmemiş olan babanın,fenerli anneye çaktırmadan,büyük bir zevkle,o mükemmel atmosfere sizi götürmesi,paha biçilemezdir !

not:olay tamamen gerçek...