kapitalizme rest çekmiş yazar

efendim kendisi ile tanışmak istediğim zatı muhteremdir. bu koca dünyayı cehenneme çeviren hastalığı atlatımış yazardır derim. varsa öyle bir baba yiğit çıksın meydana
dünya 50-100 haneli küçük bir köy olsaydı sonuna kadar yanında olacağım yazardır. nitekim günümüz koşullarında sadece kendini yiyip bitirmektir.
kapitalizmin birgün gelip bu restten dolayı utanıp “ulan ben ne vicdansız utanmazın tekiyim a.m.k” diyerek, özür dilemesini umduğum yazardır.
diğer bir opsiyon karl marx
türkiye şartlarında birkaç ay içinde öldürülücek yazardır.
olmayandır. sadece burada değil dünya üzerinde hiçbir yerde, hiçbir insan kapitalizme rest çekemez. en fazla benim de yaptığım gibi bol bol eleştirirler. ama içtiğin sigaradan yediğin ekmeğe hatta kıçına giydiğin dona kadar kapitalizmin esirisin. hiç öyle kahramanlıklar yapmaya falan da gerek yok. kapitalizm tüm dünyayı ele geçirmiş babacım sen neyden bahsediyosun? neyin kafasını yaşıyosun? devrimse devrim, silahsa silah, bombaysa bomba, dağsa dağ vs iyi de kime karşı? neye karşı? göremediğin, bilmediğin birine karşı nasıl savaşacaksın? ama yine de savaşalım, direnelim, teslim olmayalım diyosan ben her türlü varım. bir şeyleri değiştirelim yeter ki. sonrasında rejimmiş, yönetimmiş, güçmüş, adaletmiş onları çözeriz genç. hele bir sadece felsefesini yaptığımız, sohbetini ettiğimiz hatta birilerinin bizle taşak geçmesine sebep olan şeyi yani devrimi gerçekleştirelim de. sonrasına sonra bakarız.*
(bkz: rüyalarda buluşuruz)

önce her şeyi baştan kuracak yeni bir gezegen bulup yerleşmeli sonra oradan net bağlatıp sözlüğe giriş yapmalı. yani bu dünyada yok öyle bir şey.