ölü ozanlar derneği

hayatımda beni en çok etkileyen filmlerden biriydi...öyle ki ortaokul yıllarında sınıfımızın tahta silgisi kaybolmuştu bir gün...ve o ders tahtanının temizliğine müthiş önem veren tarih hocamızın dersiydi...onun dersinden önce sınıftaki nöbetçi kimse mutlaka temizlerdi tahtayı...silgimiz kaybolduğu için temizleyemedi o günkü nöbetçi arkadaşımız...ben filmin de etkisiyle bütün sınıfı organize ettim..boydan boya karaladık tahtayı...tarih hocamız geldi...tahtanın o halini görünce bir hışımla bugünkü nöbetçi diye sordu...bütün sınıf ayağa kalktık...biziz! diye bağırdık...hoca dumura uğradı...sonra da ağlamaya başladı...o ağlayınca çoğumuz çözüldü tabi...neyse zar zor ikna ettik de bizi disipline vermedi sağolsun...
(bkz:bu da böyle bir anımdı)
halen izleyebilmiş değilim. ama her isyankarın bahsettiği filmdir..